HISTORIA OBIEKTU
Na południowych przedmieściach, pod stromym stokiem wzgórza, wzdłuż sztucznego kanału Młynówki, ukształtowała się na przełomie XVIII/XIX wieku niewielka kolonia rzemieślników – tzw. Przedmieście Przykopa, biegnąca wzdłuż obecnej ulicy Przykopa. Powstanie kanału Młynówka zwanej „przykopą młyńską” datowane jest na XIV lub XV wieku. Był to rów, którym płynęła woda z rzeki Puńcówki, od istniejącego do dziś jazu w Lasku Miejskim, następnie wzdłuż Wzgórza Staromiejskiego, dalej opływała Wzgórze Zamkowe i wpadała do Bobrówki przy Frysztackim Przedmieściu.
Od połowy XVII wieku wzdłuż Młynówki osiedlali się rzemieślnicy: tkacze, sukiennicy, garbarze, folusznicy, białoskórnicy, kowale. Sztuczny kanał napędzał koła młyna miejskiego i książęcego oraz zaopatrywał w wodę warsztaty rzemieślnicze. Zachowała się do dziś część zabudowy Przedmieścia Przykopa z przełomu XVIII/ XIX wieku usytuowana w rzędzie, kalenicowo, w większości parterowa, o stromych dachach dawniej krytych gontem, z drewnianymi werandami nad kanałem. Potocznie zwana jest „Cieszyńska Małą Wenecją”. Budynek Przykopa 9 wzniesiono w roku 1910 na miejscu poprzedniego, zburzonego, właścicielką była Ewa Cienciała
OPIS
Kamienica przy ul. Przykopa 7 znajduje się w południowo – zachodnim krańcu ulicy, wybudowana na zapleczu tylnych zabudowań ul. Głębokiej, otwarta na linię brzegową Olzy.
Budynek fasadą skierowany jest na zachód. Wykonany jest w technologii tradycyjnej, murowany, tynkowany. Jest to budynek podpiwniczony, czterokondygnacyjny , z nieużytkowym strychem, kryty dachem dwuspadowym pokrytym blachą,
Kamienica wzniesiona została na rzucie prostokąta. Elewacje tynkowane, zróżnicowane, artykułowane prostokątnymi i arkadowo zwieńczonymi otworami okiennymi. Fasada trzynastoosiowa, trzypiętrowa, z historyzującym detalem sztukatorskim .
Elewacja zwieńczona wysuniętym okapem z gzymsem wieńczącym, pod gzymsem wieńczącym fryz z ornamentem kostkowym, pod nim jeszcze jeden gzyms podtrzymujący. Poziom strychu oddzielony jest od poziomu III piętra gzymsem płaskim, profilowanym kordonowym, gzyms ten jest przeciągnięty na elewację szczytową. Otwory okienne na każdym poziomie elewacji posiadają zróżnicowaną dekorację architektoniczną.
Otwory okienne III piętra ujęte w profilowe opaski, na osi wysoki zwornik, który łączy się z gzymsem kordonowym powyżej, zwornik flankowany płaskimi wolutami, pod oknem gzyms podokienny.
Otwory okienne II piętra charakteryzuje bardzo bogata dekoracja sztukatorska. Arkadowe otwory okienne otacza profilowana opaska, na osi okna wydatny potężny zwornik, który podtrzymuje naczółek o profilu arkadowym, od dolnych krawędzi naczółka spływają wolutami dodatkowe opaski okienne. Pod oknami II piętra gzyms podokienny, kordonowy, przechodzi przez całą długość elewacji, zagierowany pod oknami, zagierowanie uwypukla płyciny pod oknami II piętra, wsparte na gzymsie międzykondygnacyjnym. Na poziomie II i III piętra występują tynki gładkie, bez dodatkowej dekoracji architektonicznej.
Poziom I piętra i parteru ozdobiony plastycznymi, głębokimi boniami z profilowanymi brzegami. Oddzielone są od poziomu wyższych pięter wydatnym gzymsem międzykondygnacyjnym. Nad oknami I piętra płaski gzyms kordonowy, przechodzi on na elewację szczytową. Okna I piętra otoczone profilowanymi opaskami, pomiędzy nimi profilowane wydatne bonie, pod oknami I piętra wąski gzyms parapetowy, który przechodzi przez całą długość elewacji, bez zagierowań. Między poziomem I piętra i parteru wąski pas tynku prostego oddzielony nad parterem niewielkim wypukłym gzymsikiem. Otwory okienne parteru otoczone profilowana opaską, nad oknami gzyms nadokienny, pod oknami gzyms podokienny przechodzący przez całą długość elewacji, przerywany na prosto przy otworach drzwiowych. Wejście główne do budynku o bogatej dekoracji sztukatorskiej, brama wejściowa flankowana płaskimi pilastrami zwieńczonymi kapitelami, kapitele podpierają belkowanie pod trójkątnym naczółkiem. Brama drewniana, płycinowa, z nadświetlem, przeszkleniem, ozdobnymi kratami i dekoracją z profilowanych listew. W budynku znajdują się jeszcze dwa otwory drzwiowe, otoczone jedynie profilowanymi opaskami i zwieńczone prostym gzymsem nadokiennym.
Dodatkowo wyróżnia się cokołem kamiennym ,z bloków piaskowca oraz elewacją szczytową z uproszczonym, spłaszczonym detalem sztukatorskim
